[cs](5B) ความรู้สึกที่มีต่อครูคนอื่น
posted on 21 Oct 2008 18:36 by devilsrock in Cubic-schoolจากโครงการโรงเรียนลูกบาศก์
คำแนะนำ *ตัวอักษรสีน้ำเงิน >> บรรยายถึงครูผู้ชาย *ตัวอักษรสีแดง >> ครูผู้หญิง
*ข้ามบทสนทนาไปเลยก็ได้ ความจริงมันก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
*ตัวอักษรที่ลากทึบไว้ จะเป็นประโยคแรกของคนพูดแต่ละคนเฉยๆค่ะ (รู้สึกจะติดวิธีเขียนแบบนี้มาจากเขียนเบรคดาวน์สคริปท์ฟิล์มมั้ง ฮา...)
ความรู้สึกที่มีต่อครูคนอื่น
นัชชา อสรวิรุณ ครูสาวประจำวิชาศิลปะไม่ชอบให้ใครมาล่วงล้ำเขตแดนในชีวิตของเธอมากเกินพอดี แต่กับนายวนัส อสรวิรุณ อาจเป็นกรณียกเว้น ไม่ใช่เหตุผลที่ว่าชายหนุ่มเป็นพี่ชายของเธออย่างเดียวหรอก ปัจจัยสำคัญก็คือ เธอรู้อยู่แก่ใจว่าคนที่โทรหาเธอทุกวัน ทั้งที่อยู่ห่างกันเป็นทวีปนั้นห่วงเธอมากแค่ไหนต่างหาก
แต่บางครั้ง มันก็อดขำไม่ได้เมื่อคิดไปว่าพี่ชายคนนี้ห่วงเธอยิ่งกว่าแม่เสียอีก
“ไมสบายดีค่ะ พี่เคน” หญิงสาวกรอกเสียงหวาน ทำให้คนฟังโล่งใจเมื่อได้ยิน
เคนรู้ดีว่าน้องสาวของเขาอยู่ดีกินดี รู้ดีว่าถึงแม้จะไม่มีอะไรเปลี่ยนไปมากนักในแต่ละวัน ทว่าการได้ยินคำว่าสบายดีจากปากเจ้าตัวตรงๆ ก็ทำให้เขาอุ่นใจยิ่งกว่า
“ที่โรงเรียนเป็นอย่างไรบ้าง” เคนถามราวกับถามลูกของตนเอง ไม่แปลกเลยที่คนถูกถามจะหัวเราะอย่างสนุกสนาน
“อยากให้ไมเล่าอะไรล่ะคะ?” น้องสาวถามกลับ
“ไมมีอะไรเล่าให้พี่ฟังบ้างล่ะ”
คำตอบคือความเงียบ...
“ไม...?” เคนเรียก แว่วเสียงหัวเราะคิกคัก
“เล่าอะไรดีน้า”
เคนรู้ว่าเขาเอาชนะน้องสาวคนนี้ไม่ได้ด้วยการโต้เถียงแน่นอน เขาจึงตัดสินใจเลือกประเด็นด้วยตัวเอง
“เพื่อนร่วมงานเป็นยังไงบ้าง”
“เยอะนะคะ?”
“ไม่เป็นไร”
เสียงของเคนอ่อนโยน ไมรู้สึกว่าเธออาจมองเห็นรอยยิ้มของพี่ชายเลยก็เป็นได้ สาวเจ้าตัดสินใจใช้หูฟังโทรศัพท์เพื่อให้สองมือสะดวกวาดรูป เริ่มกางผ้าใบ เสียงการทำงานของหญิงสาวแว่วผ่านสัญญาณโทรศัพท์ให้อีกฟากสายได้ยิน จึงรู้ว่าน้องสาวจอมขี้เล่นคงคิดจะวาดรูปไปด้วย คุยกับเขาไปด้วยอย่างเคย
ก็นะ... จะให้ไมนั่งคุยเฉยๆ โดยที่สองมือว่างงาน ก็คงเป็นเรื่องประหลาดอยู่เหมือนกัน
“งั้นเริ่มจากครูเคนดีกว่า” ไมว่าพลางเทสีลงบนถาดสีขนาดใหญ่
“หา?”
“ชื่อเหมือนพี่เคนเลยใช่ไหมล่ะ” ไมหัวเราะคิก ก่อนหยิบพู่กันขึ้นมา จ้องมองกระดาษ แล้วว่า “ถึงจะชื่อเหมือนกับพี่เคนก็เถอะ แต่ครูเคน ครูแนะเนว ดูเป็นผ้ใหญ่ค่ะ เป็นคนประเภทที่ชอบเอาใจใส่คนอื่นด้วย อ๊ะ จุดนี้เหมือนกับพี่เคนนะคะ แล้วก็ยิ้มเก่ง ดูใจดีด้วย แต่จะเปลี่ยนไปทันทีเลยถ้าฝนตก ดูท่าจะไม่ชอบฝนเอาเรื่อง ยิ่งฝนตกทั้งวันนี่แทบจะไม่เห็นครุเคนยิ้มเลย ก็นะ...ครูเคนคงมีอะไรให้คิดบ้างแหละค่ะ แล้วที่สำคัญ ครูเคนจิตวิทยาสูงค่ะ จะว่าไงดีล่ะ บางครั้งก็รู้สึกเหมือนโดนรู้ทันเลย ทำให้ไมไม่ค่อยอยากแกล้งเท่าไร”
“แบบที่ไมไม่ค่อยแกล้งวีร์?”
เคนเอ่ยถึงเพื่อนสนิทซึ่งเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่น้องสาวของเขาไม่ค่อยจะแกล้งเล่นนัก
ไมหัวเราะ “คล้ายๆกันล่ะมั้งคะ... คือ ถึงจะอายุเท่ากัน แต่ไมก็เกรงใจแล้วก็นับถือครูเคนมากกว่าน่ะค่ะ”
“อืม...” เคนครางในลำคอ รอให้อีกฝ่ายเอ่ยต่อ...
ไมเริ่มลงสีลงบนแผ่นกระดาษ พลางว่า
“แต่ก็มีคนที่คล้ายพี่เคนด้วยล่ะ”
“มีด้วยเหรอ?”
“ค่ะ คนนี้เป็นผู้หญิง ชื่อครูเอม สอนสเปน...”
“คนที่โยเคยพูดถึงใช่ไหม?” เคนว่า
“จุดเหมือนสุดๆ คือใส่แว่น แต่คงไม่เกี่ยวล่ะมั้งคะ ครูเอมน่ะเป็นพี่สาวประจำห้องพักครูด้วยนะคะ เพราะอายุมากที่สุด นิสัยเหมือนจะเด็กกว่าอายุนิดหน่อย แล้วก็ชอบเอาขนมหวานมาบ่อยๆ ห้องพักครูก็เลยครื้นเครงเป็นประจำ แถมยังใจดี เจ้ารถไฟก็เลยชอบ ท่าทางเวลาโดนแกล้งเหมือนกับพี่เคนเลยล่ะค่ะ ดูเปิ่นนิดๆ เวลาหน้าแดงแล้วเหมือนเด็กๆ อยู่ด้วยแล้วไม่ค่อยเบื่อ”
"ไม่เห็นเหมือนพี่เลย" เคนแย้ง ไมจึงหัวเราะ
"แหม ไม่เหมือน แต่ก็มีส่วนคล้ายนิดๆล่ะค่ะ งั้นต่อไปก็ครูปราบ... เป็นคนน่ารักดีค่ะ อ๊ะ แต่ไปบอกว่าน่ารักกับครูปราบ ไมคงโดนสายตาครูปราบฆ่าเอาได้นะคะเนี่ย”
“ทำไมล่ะ?”
“จะว่าไงดีล่ะคะ เขา ไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าน่ารักน่ะค่ะ ตรงนี้โยก็เป็น แต่ชอบปล่อยเลยตามเลยต่างกับครูปราบ บทจะอารมณ์ร้อนก็ร้อนได้เหมือนกัน แต่คุยด้วยแล้วรู้สึกว่าเป็นคนอ่อนโยนดี ห่วงเด็กๆ แต่ก็แสดงออกไม่ค่อยเก่งมั้ง จริงสิ... ครูปราบมีพี่สาวฝาแฝดด้วยค่ะ เหมือนไมกับโยเลย พอมองครูปราบแล้วก็อดนึกถึงโยไม่ได้ ให้ความรู้สึกคล้ายกันอย่างบอกไม่ถูก คิดไปคิดมาก็อยากเจอพี่สาวของครูปราบเหมือนกันนะคะ”
ไมว่าพลางผสมสีอีกครั้ง ก่อนผลิยิ้มบางเบา
“คราวนี้ก็ครูกฤต... แม่ศรีเรือนประจำห้องพักครูค่ะ”
“หืม?”
“ก็นอกจากจะสอนคหกรรมแล้ว ครูกฤตยังทำขนมมาเผื่อห้องพักครูอยู่บ่อยๆ อีกทั้งยังคอยชงกาแฟให้บรรดาครูด้วยล่ะค่ะ เป็นคนที่คุยด้วยง่าย แถมยังแกล้งง่ายด้วย ดูน่ารักน่าแกล้งแบบเด็กสาววัยรุ่นเลยล่ะค่ะ ไมเลยยิ่งไม่เบื่อไปใหญ่เลย...”
ได้ยินเสียงถอนหายใจดังมาจากอีกฝั่งสาย ทำให้ไมหัวเราะคิก
“อย่าทำอะไรจนเกินพอดีนะไม” เคนเตือน เพราะจำได้ว่าเมื่อก่อนน้องสาวก็เคยทำอะไรเกินพอดีมาแล้ว...
แต่ก็แค่เรื่องสมัยก่อนล่ะนะ..
“ไมไม่เล่นแบบเด็กๆ หรอกค่ะ ต่อไป... อืม ครูรันตร์ เป็นครูที่เข้ากับนักเรียนได้ดีมากๆ ครูรันตร์ชอบอยู่ห้องสมุดค่ะ แล้วไมก็ไปขอคำแนะนำเรื่องนิยายน่าสนใจบ่อยๆ ถ้าโยได้มาคุยด้วย สองคนนี้คงคุยกันเรื่องนิยายถูกคอ ครูรันตร์รู้เรื่องพวกนี้เยอะดี คุยด้วยแล้วไม่ค่อยเบื่อ แถมเวลาโดนแกล้งก็ดูตลกๆ ดีด้วยนะ”
“ไม..." เคนถอนหายใจสั้นเมื่อได้ยินคำว่าแกล้ง รู้ดีเลยว่าน้องของตนไม่เปลี่ยนไปเลย
“ต่อไปก็ครูพัดดีกว่า... ครูพัดสอนชีวะ ถึงไมจะไม่ค่อยได้คุยนัก เพราะไม่ค่อยได้เจอกันในห้องพักครูเท่าไร ดูแล้วจะเป็นคนเงียบๆ ครูพัดรูปร่างค่อนข้างใหญ่ แล้วก็กินเก่งด้วยค่ะ แต่ไมสนใจความชอบของครูพัดล่ะ”
“ความชอบ?” เคนทวน
“ครูพัดชอบหนอนน่ะค่ะ”
"สมกับเป็นไมแล้วแบบนี้"
"พอพูดถึงครูพัด ก็คงต้องนึกถึงครูเลค่ะ เพราะบางครั้งก็เห็นอยู่ด้วยกันกับครูพัด ตอนเห็นครูเลครั้งแรก ไมนึกว่าเป็นเด็กนักเรียนด้วยซ้ำ เจอกันครั้งแรก ครูเลก็แต่งชุดนักเรียนมาเลย แถมยังเป็นคนยิ้มเก่ง ท่าทางเฮฮา เป็นลูกครึ่งด้วยนะคะ เห็นว่าเป็นผีดูดเลือดล่ะ”
“หา?” เสียงเคนครางตามมา
ไมหัวเราะ “อยากเจอไหมคะพี่เคน”
คำตอบคือความเงียบ นั่นแหละสิ่งที่ไมชอบนัก
“ครูเลคุยสนุก แล้วก็มีวิธีสอนสังคมแบบที่ดูแล้วน่าจะเข้าใจง่ายด้วยล่ะค่ะ แต่ข้อนี้ไมก็ฟังมาจากนักเรียนอีกที”
“อ๋อ...”
“ครูภาษาไทยก็มีครูปราชญ์ แอบรู้สึกว่าครูปราชญ์เหมือนเด็กซนนิดๆ มั้งคะ จำได้ว่าตอนที่ครูเอมเอาขนมมาให้ ครูปรารชญ์ดูจะชอบอกชอบใจเป็นพิเศษ เป็นคนที่เก่งภาษาไทยมากด้วย แถมยังไม่ชอบให้เด็กใช้ภาษาวิบัติ ไมว่าข้อนี้นี่เป็นตัวอย่างที่ดีได้เลย”
“ก็สมกับเป็นครูภาษาไทยดีนะ”
ไมยิ้ม ตวัดปลายพู่กัน ทำให้เกิดความเงียบครู่หนึ่ง
“คราวนี้ก็ครูอุนอุน”
“ชื่อแปลก...”
“ค่ะ เห็นว่าเป็นตระกูลวิทยาศาสตร์ ครุอุนสอนเคมี เป็นคนที่แปลกมาก คือดูเหมือนจะไม่ค่อยสันทัดโลกภายนอก สงสัยจะอยู่ในห้องทดลองมากไป แต่ไมก็ชอบครุอุนนะ ถ้าจับครูอุนแต่งตัวดีๆ ไมว่าครูอุนคงสวยน่าดูล่ะค่ะ เสียแต่ว่ารอยยิ้มครูอุนออกจะหลอนไปสักนิด จนครูบางคนไม่กล้าเข้าใกล้เลยค่ะ พอนึกแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้”
“ยังไงล่ะ?”
“ก็แบบว่า เป็นรอยยิ้มแบบที่ถ้าพี่เคนมาเห็นเป็นต้องวิ่งหนีทันทีเลยน่ะสิคะ” ไมหัวเราะคิกคัก แน่นอนว่าคนที่ถูกเอ่ยถึงและยังฟังอยู่ต้องค้านเสียงดัง
“ห้ามหัวเราะนะ”
“ค่าๆ” สาวเจ้าตอบรับด้วยรอยยิ้ม พลางว่า “พี่เคนน่าจะลองมาเจอกับครูอุนบ้างนะคะ”
“ไม่เด็ดขาด!!” คำตอบหนักแน่นจนน่าขัน เป็นปฏิกิริยาสมนิสัยนายวนัส อสรวิรุณ เสียดายที่ไม่เห็นหน้าคนโดนแกล้ง ไม่เช่นนั้นเธอคงสนุกกว่านี้
ไมหยุดมือ เทสีลงไปอีกสี แล้วว่า...
“คนต่อไปก็ครูเอซ สอนเทคโนโลยี เป็นคนขี้ง่วง แต่เก่งคอมเอามากๆ นั่นสิ... ก็สอนคอมนี่นะ จะว่าไปก็ดูพูดน้อย เหมือนจะเข้าใจยาก แต่พอเห็นบ่อยๆ เข้าก็พอเข้าใจล่ะมั้งคะ เป็นประเภทขี้เซาด้วยน่ะ ไม่ค่อยได้แกล้งแล้วก็เข้าไปคุยเท่าไรด้วย”
“อืม...”
“นอกจากนี้ก็มีครูกวีค่ะ... สอนภาษาอังกฤษ เป็นครูที่ไมคิดว่าปฏิกิริยาน่ารักมาก” ไมยิ้มขณะตวัดพู่กัน “เป็นคนที่น่าแกล้งอีกคน แบบว่าถึงจะดูหน้าตานิ่งๆ แต่ถ้าเกิดเขินขึ้นมา หน้าจะแดงชัดเลยล่ะค่ะ เห็นว่าโดนน้องสาวแกล้งบ่อยๆ เป็นครูที่สนใจเรื่องภาษาดี แถมกลัวบางสิ่งที่เหมือนกับพี่เคนอีกต่างหาก ไมคิดว่าครูกวีเป็นเหมือนคนที่ต้องคอยให้คนอื่นดูแลบ่อยๆ เพราะออกจะซุ่มซ่าม ตรงนี้แหละที่เหมือนกับพี่เคนเอามากๆ”
“พี่ไม่ได้ซุ่มซ่ามสักหน่อย”
เคนร้อง แต่ก็ไม่ได้ทำให้น้องสาวหยุดพูด
“เพราะงั้นไมเลยติดนิสัยต้องคอยจับตาดูครูกวี เพราะไม่รู้ว่าจะไปสะดุดเก้าอี้อีกเมื่อไร เหมือนที่ไมต้องคอยดูพี่เคนนั่นแหละค่ะ”
“ไม!!”
เคนคราง แต่ไมเริ่มไม่สนใจ เพราะคิดว่า ปล่อยไปแบบนี้ก็สนุกดี
“พอพูดถึงครูกวี ก็ต้องมีหมอโชคประจำห้องพยายาบาลค่ะ เพราะครูกวีมักไปทำแผลบ่อยๆ เป็นคนที่ดูเงียบๆ แต่ท่าทางใจดีและห่วงใยคนอื่นดีนะคะ ไมไม่ค่อยได้เจอบ่อยนัก เพราะนอกจากเวลาสอนแล้ว ไมมักไปๆ มาๆ อยู่แค่ห้องพักครูกับห้องศิลปะ แล้วหมอโชคมักอยู่แต่ห้องพยาบาล เอาเข้าจริง ถ้าไมไม่ไปห้องพยายาล ก็จะได้เจอกันแค่ช่วงพักเสียมากกว่า ก็อยากลองคุยด้วยดูค่ะ เพราะท่าทางจะเอาการเอางานดี”
“ดีจังนะ" เคนว่า
ไมยิ้ม...
“คราวนี้ก็มีครูมิว ดูเรียบๆ เรื่อยๆ ดีค่ะ สมกับเป็นครูสอนดนตรี ไปไหนมาไหนก็เห็นฟังเพลงอยู่ตลอด พี่เคนเคยบอกว่าไมนิ้วยาว ข้อมือเล็ก เหมาะกับนักวาดรูปใช่ไหมล่ะคะ ครูมิวก็เหมือนกันค่ะ นิ้วสวยเหมาะกับเป็นนักดนตรีมากเลย แล้วก็โลกส่วนตัวค่อนข้างเยอะ แบบคนอารมณ์ศิลปิน แถมยังเลี้ยงแมวด้วยนะคะ”
“คล้ายๆ กับไมนะ” เคนเอ่ย ไมจึงหยุดพู่กัน
“หรือคะ?”
ไมคิดว่าเคนกำลังยิ้ม เธอจึงว่า
“นอกจากนี้ก็ยังมีครูสายฟ้าด้วย รายนี้ไม่ค่อยได้เจอเหมือนกัน แถมยังชอบดูดาวด้วย”
“เอ๊ะ เหมือนรันเลย” เคนเอ่ยถึงเพื่อนเก่าของไม ไมจึงยิ้ม
“นิสัยคนละขั้วเลยล่ะ ครูสายฟ้ายิ้มเก่ง ร่าเริงจนไม่คิดว่าครูสายฟ้าเป็นครูสอนฟิสิกส์เลย ชอบไปอยู่ที่หอดูดาว ไม่ได้เจอกันบ่อยนัก แต่พอเจอก็ได้คุยกันบ้าง ท่าทางเข้ากับเด็กได้ดี เลยนึกไปว่า ถ้าวิชาฟิสิกส์มันยากนัก แต่ครูที่สอนกลับมีวิธีเข้าถึงนักเรียนดีๆ มันคงไม่น่าเบื่อดีน่ะ”
“แล้ว...” เคนลากเสียง
“คนสุดท้ายนี่เป็นคนที่ชอบของหวานมากๆ แถมเจ้ารถไฟดูจะถูกใจเป็นพิเศษเสียด้วย”
“ใครล่ะ?”
“ครูซันค่ะ สอนคณิตศาสตร์”
“เป็นคนแบบไหนล่ะ”
“ก็ดูตลกๆ หมายถึงปฏิกิริยาเวลาโดนแกล้งน่ะ”
“อีกแล้วนะไม”
ไมหัวเราะคิกคัก “จะว่าไปก็ท่าทางกลัวแมวเอามากๆด้วย แต่ไม่รู้ทำไม เวลาไมถามก็จะตอบว่าเจ้ารถไฟน่ารักทุกครั้งจนอดไม่ได้ที่จะฝากเจ้ารถไฟเอาไว้ นิสัยค่อนข้างเด็ก เห็นเล่นบอลหลังเลิกเรียนกับนักเรียนบ่อยๆ ด้วย ถึงไมจะไม่เคยเห็น แต่ดูเหมือนจะใจร้อนอยู่เหมือนกัน อา... ใช่ค่ะ เป็นคนขี้ร้อนด้วยล่ะ ชอบทำทรงผมแปลกๆ มาทุกวัน ดูไปก็น่ารักดีนะคะ แถมยังแกล้งง่ายอีกด้วย”
“แล้ว...?”
“ท่าทางจะชอบของหวานมาก ทุกครั้งก็จะพกลูกอมไว้ในกระเป๋าตลอดเลย”
“ดูสนิทกันจังเลยนะ?”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ ก็แค่ไมรบกวนฝากเจ้ารถไฟไว้กับครูซันบ่อยๆ แถมยังแกล้งแล้วไม่เคยเบื่อเลยด้วยเท่านั้นเอง"
“เป็นโรงเรียนที่เล็กดีนะ” เคนเอ่ย
“แต่ก็สนุกดีค่ะ เด็กหลายคนคุยด้วยง่าย เพราะมีน้อย ก็เลยสนิทกันไว”
“ดีแล้วล่ะ” เคนเอ่ยเสียงเบา ท่าทางโล่งอกที่รู้ว่าน้องมีเพื่อนดี
“ไม่ต้องห่วงค่ะพี่เคน ไมดูแลตัวเองได้”
คำตอบสั้นๆง่ายๆ ถึงแม้ว่าเขาจะยังห่วง แต่หากน้องสาวยืนยันคำเดิม นั่นหมายความว่าเขาต้องเชื่อเธอ
"อืม รักษาตัวนะ ไม"
"ค่ะ..."
เมื่อสัญญาณตัดไป ทุกอย่างจึงกลับสู่ความเงียบ
นัชชา อสรวิรุณตวัดปลายพู่กันอย่างคล่องมือ
ก่อนผลิยิ้มบางเบา
ให้เส้นสีไหลลื่นประหนึ่งเริงระบำ
ภาพค่อยๆชัดเจน
เหมือนความรู้สึกที่ไม่อาจจางหาย...
++++++++++++++++++++
ชี้แจง....
*ไมคุยกับพี่ชาย (เคน) ที่อเมริกาค่ะ
*เรื่องนี้เน้นมุมมองทางไม และเจตนาไม่ใส่อารมณ์ลงไปมาก เพราะฉะนั้น ความรู้สึกทางฝั่งเคจึงออกมาทางคำพูด เลยไม่มีคำบรรยายนัก
*ปกติแล้วเคนจะโทรมาหาไมบ่อยมากเพราะเป็นห่วงน้องสาวที่อยู่คนเดียว
*มีชื่อ "วีร์" และ "รัน" ถูกเอ่ยถึง ตอนนี้ไม่ต้องไปสนใจหรอกค่ะ เป็นคำที่เคนใช้เปรียบเทียบกับคนที่รู้จักเท่านั้นเอง
*ไมไม่ได้กลัวครูเคนนะคะ จะพูดว่ารู้สึกนับถือจนไม่รู้จะแกล้งยังไงมากกว่า
+++++++++++++++++++++++
พลาดงานกีฬาสีไปแล้ว คิดว่าคงจะตามอ่านแทนก็แล้วกันค่ะ
หมดมุขด้วย มาช้าด้วย แถมเพิ่งตามอ่านทั้งหมดเมื่อวันจันทร์ (อาจพลาดตามไม่หมดหรือเปล่าก็ไม่รู้)
รอลุ้นเกรดออกให้ครบ รู้แค่ว่าออกมาสองวิชา มีตัวบีอยู่สองตัว ที่เหลือไม่อาจรู้
วันนี้เลยนั่งเขียนการบ้าน
อยากซีจี แต่คอมน้องไม่ค่อยอำนวย (เปิดโฟโต้ชอร์ปนานๆไม่ได้ มันค้าง T^T)
กว่าจะได้ทำอะไรจริงจังก็ต้องรอกลับหออาทิตย์หน้า...
ว่าแต่... ไอทำครบทุกคนหรือยังคะ...? (เบลอ?)
มีแค่นี้
ขอให้โชคดี
จริงๆน่ะ ครูเคนแกล้งสนุกนะครับ
#1 By aki on 2008-10-21 23:59