จากโครงการโรงเรียนลูกบาศก์

 

คำแนะนำ *ตัวอักษรสีน้ำเงิน >> บรรยายถึงครูผู้ชาย *ตัวอักษรสีแดง >> ครูผู้หญิง

*ข้ามบทสนทนาไปเลยก็ได้ ความจริงมันก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ

*ตัวอักษรที่ลากทึบไว้ จะเป็นประโยคแรกของคนพูดแต่ละคนเฉยๆค่ะ (รู้สึกจะติดวิธีเขียนแบบนี้มาจากเขียนเบรคดาวน์สคริปท์ฟิล์มมั้ง ฮา...)

 

 

ความรู้สึกที่มีต่อครูคนอื่น 

 

นัชชา อสรวิรุณ ครูสาวประจำวิชาศิลปะไม่ชอบให้ใครมาล่วงล้ำเขตแดนในชีวิตของเธอมากเกินพอดี แต่กับนายวนัส อสรวิรุณ อาจเป็นกรณียกเว้น ไม่ใช่เหตุผลที่ว่าชายหนุ่มเป็นพี่ชายของเธออย่างเดียวหรอก ปัจจัยสำคัญก็คือ เธอรู้อยู่แก่ใจว่าคนที่โทรหาเธอทุกวัน ทั้งที่อยู่ห่างกันเป็นทวีปนั้นห่วงเธอมากแค่ไหนต่างหาก

 

แต่บางครั้ง มันก็อดขำไม่ได้เมื่อคิดไปว่าพี่ชายคนนี้ห่วงเธอยิ่งกว่าแม่เสียอีก

 

ไมสบายดีค่ะ พี่เคนหญิงสาวกรอกเสียงหวาน ทำให้คนฟังโล่งใจเมื่อได้ยิน

 

เคนรู้ดีว่าน้องสาวของเขาอยู่ดีกินดี รู้ดีว่าถึงแม้จะไม่มีอะไรเปลี่ยนไปมากนักในแต่ละวัน ทว่าการได้ยินคำว่าสบายดีจากปากเจ้าตัวตรงๆ ก็ทำให้เขาอุ่นใจยิ่งกว่า

 

ที่โรงเรียนเป็นอย่างไรบ้างเคนถามราวกับถามลูกของตนเอง ไม่แปลกเลยที่คนถูกถามจะหัวเราะอย่างสนุกสนาน

 

อยากให้ไมเล่าอะไรล่ะคะ?” น้องสาวถามกลับ

 

ไมมีอะไรเล่าให้พี่ฟังบ้างล่ะ

 

คำตอบคือความเงียบ...

 

ไม...?” เคนเรียก แว่วเสียงหัวเราะคิกคัก

 

เล่าอะไรดีน้า

 

เคนรู้ว่าเขาเอาชนะน้องสาวคนนี้ไม่ได้ด้วยการโต้เถียงแน่นอน เขาจึงตัดสินใจเลือกประเด็นด้วยตัวเอง

 

เพื่อนร่วมงานเป็นยังไงบ้าง

 

เยอะนะคะ?”

 

ไม่เป็นไร

 

เสียงของเคนอ่อนโยน ไมรู้สึกว่าเธออาจมองเห็นรอยยิ้มของพี่ชายเลยก็เป็นได้ สาวเจ้าตัดสินใจใช้หูฟังโทรศัพท์เพื่อให้สองมือสะดวกวาดรูป เริ่มกางผ้าใบ เสียงการทำงานของหญิงสาวแว่วผ่านสัญญาณโทรศัพท์ให้อีกฟากสายได้ยิน จึงรู้ว่าน้องสาวจอมขี้เล่นคงคิดจะวาดรูปไปด้วย คุยกับเขาไปด้วยอย่างเคย

 

ก็นะ... จะให้ไมนั่งคุยเฉยๆ โดยที่สองมือว่างงาน ก็คงเป็นเรื่องประหลาดอยู่เหมือนกัน

 

งั้นเริ่มจากครูเคนดีกว่าไมว่าพลางเทสีลงบนถาดสีขนาดใหญ่

 

หา?”

 

ชื่อเหมือนพี่เคนเลยใช่ไหมล่ะไมหัวเราะคิก ก่อนหยิบพู่กันขึ้นมา จ้องมองกระดาษ แล้วว่าถึงจะชื่อเหมือนกับพี่เคนก็เถอะ แต่ครูเคน ครูแนะเนว ดูเป็นผ้ใหญ่ค่ะ เป็นคนประเภทที่ชอบเอาใจใส่คนอื่นด้วย อ๊ะ จุดนี้เหมือนกับพี่เคนนะคะ แล้วก็ยิ้มเก่ง ดูใจดีด้วย แต่จะเปลี่ยนไปทันทีเลยถ้าฝนตก ดูท่าจะไม่ชอบฝนเอาเรื่อง ยิ่งฝนตกทั้งวันนี่แทบจะไม่เห็นครุเคนยิ้มเลย ก็นะ...ครูเคนคงมีอะไรให้คิดบ้างแหละค่ะ แล้วที่สำคัญ ครูเคนจิตวิทยาสูงค่ะ จะว่าไงดีล่ะ บางครั้งก็รู้สึกเหมือนโดนรู้ทันเลย ทำให้ไมไม่ค่อยอยากแกล้งเท่าไร

 

แบบที่ไมไม่ค่อยแกล้งวีร์?”

 

เคนเอ่ยถึงเพื่อนสนิทซึ่งเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่น้องสาวของเขาไม่ค่อยจะแกล้งเล่นนัก

 

ไมหัวเราะคล้ายๆกันล่ะมั้งคะ... คือ ถึงจะอายุเท่ากัน แต่ไมก็เกรงใจแล้วก็นับถือครูเคนมากกว่าน่ะค่ะ

 

อืม...เคนครางในลำคอ รอให้อีกฝ่ายเอ่ยต่อ...

 

ไมเริ่มลงสีลงบนแผ่นกระดาษ พลางว่า

 

แต่ก็มีคนที่คล้ายพี่เคนด้วยล่ะ

 

มีด้วยเหรอ?” 

 

“ค่ะ คนนี้เป็นผู้หญิง ชื่อครูเอม สอนสเปน...”

 

คนที่โยเคยพูดถึงใช่ไหม?เคนว่า

 

จุดเหมือนสุดๆ คือใส่แว่น แต่คงไม่เกี่ยวล่ะมั้งคะ ครูเอมน่ะเป็นพี่สาวประจำห้องพักครูด้วยนะคะ เพราะอายุมากที่สุด นิสัยเหมือนจะเด็กกว่าอายุนิดหน่อย แล้วก็ชอบเอาขนมหวานมาบ่อยๆ ห้องพักครูก็เลยครื้นเครงเป็นประจำ แถมยังใจดี เจ้ารถไฟก็เลยชอบ ท่าทางเวลาโดนแกล้งเหมือนกับพี่เคนเลยล่ะค่ะ ดูเปิ่นนิดๆ เวลาหน้าแดงแล้วเหมือนเด็กๆ อยู่ด้วยแล้วไม่ค่อยเบื่อ

 

"ไม่เห็นเหมือนพี่เลย" เคนแย้ง ไมจึงหัวเราะ

 

 "แหม ไม่เหมือน แต่ก็มีส่วนคล้ายนิดๆล่ะค่ะ งั้นต่อไปก็ครูปราบ... เป็นคนน่ารักดีค่ะ อ๊ะ แต่ไปบอกว่าน่ารักกับครูปราบ ไมคงโดนสายตาครูปราบฆ่าเอาได้นะคะเนี่ย

 

ทำไมล่ะ?” 

 

จะว่าไงดีล่ะคะ เขา ไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าน่ารักน่ะค่ะ ตรงนี้โยก็เป็น แต่ชอบปล่อยเลยตามเลยต่างกับครูปราบ บทจะอารมณ์ร้อนก็ร้อนได้เหมือนกัน แต่คุยด้วยแล้วรู้สึกว่าเป็นคนอ่อนโยนดี ห่วงเด็กๆ แต่ก็แสดงออกไม่ค่อยเก่งมั้ง จริงสิ... ครูปราบมีพี่สาวฝาแฝดด้วยค่ะ เหมือนไมกับโยเลย พอมองครูปราบแล้วก็อดนึกถึงโยไม่ได้ ให้ความรู้สึกคล้ายกันอย่างบอกไม่ถูก คิดไปคิดมาก็อยากเจอพี่สาวของครูปราบเหมือนกันนะคะ

 

ไมว่าพลางผสมสีอีกครั้ง ก่อนผลิยิ้มบางเบา

 

คราวนี้ก็ครูกฤต... แม่ศรีเรือนประจำห้องพักครูค่ะ

 

หืม?”

 

ก็นอกจากจะสอนคหกรรมแล้ว ครูกฤตยังทำขนมมาเผื่อห้องพักครูอยู่บ่อยๆ อีกทั้งยังคอยชงกาแฟให้บรรดาครูด้วยล่ะค่ะ เป็นคนที่คุยด้วยง่าย แถมยังแกล้งง่ายด้วย ดูน่ารักน่าแกล้งแบบเด็กสาววัยรุ่นเลยล่ะค่ะ ไมเลยยิ่งไม่เบื่อไปใหญ่เลย...

 

ได้ยินเสียงถอนหายใจดังมาจากอีกฝั่งสาย ทำให้ไมหัวเราะคิก

 

อย่าทำอะไรจนเกินพอดีนะไม” เคนเตือน เพราะจำได้ว่าเมื่อก่อนน้องสาวก็เคยทำอะไรเกินพอดีมาแล้ว...

 

แต่ก็แค่เรื่องสมัยก่อนล่ะนะ..

 

ไมไม่เล่นแบบเด็กๆ หรอกค่ะ ต่อไป... อืม ครูรันตร์ เป็นครูที่เข้ากับนักเรียนได้ดีมากๆ ครูรันตร์ชอบอยู่ห้องสมุดค่ะ แล้วไมก็ไปขอคำแนะนำเรื่องนิยายน่าสนใจบ่อยๆ ถ้าโยได้มาคุยด้วย สองคนนี้คงคุยกันเรื่องนิยายถูกคอ ครูรันตร์รู้เรื่องพวกนี้เยอะดี คุยด้วยแล้วไม่ค่อยเบื่อ แถมเวลาโดนแกล้งก็ดูตลกๆ ดีด้วยนะ

 

ไม..." เคนถอนหายใจสั้นเมื่อได้ยินคำว่าแกล้ง รู้ดีเลยว่าน้องของตนไม่เปลี่ยนไปเลย

 

ต่อไปก็ครูพัดดีกว่า... ครูพัดสอนชีวะ ถึงไมจะไม่ค่อยได้คุยนัก เพราะไม่ค่อยได้เจอกันในห้องพักครูเท่าไร ดูแล้วจะเป็นคนเงียบๆ ครูพัดรูปร่างค่อนข้างใหญ่ แล้วก็กินเก่งด้วยค่ะ แต่ไมสนใจความชอบของครูพัดล่ะ

 

ความชอบ?” เคนทวน

 

ครูพัดชอบหนอนน่ะค่ะ

 

"สมกับเป็นไมแล้วแบบนี้"

 

"พอพูดถึงครูพัด ก็คงต้องนึกถึงครูเลค่ะ เพราะบางครั้งก็เห็นอยู่ด้วยกันกับครูพัด ตอนเห็นครูเลครั้งแรก ไมนึกว่าเป็นเด็กนักเรียนด้วยซ้ำ เจอกันครั้งแรก ครูเลก็แต่งชุดนักเรียนมาเลย แถมยังเป็นคนยิ้มเก่ง ท่าทางเฮฮา เป็นลูกครึ่งด้วยนะคะ เห็นว่าเป็นผีดูดเลือดล่ะ

 

หา?” เสียงเคนครางตามมา

 

ไมหัวเราะอยากเจอไหมคะพี่เคน

 

คำตอบคือความเงียบ นั่นแหละสิ่งที่ไมชอบนัก

 

ครูเลคุยสนุก แล้วก็มีวิธีสอนสังคมแบบที่ดูแล้วน่าจะเข้าใจง่ายด้วยล่ะค่ะ แต่ข้อนี้ไมก็ฟังมาจากนักเรียนอีกที