[CS][SS]Arts class.01.8:พูดคุย
posted on 17 Mar 2009 13:01 by devilsrock in Cubic-school"ช่วยเป็นแบบวาดภาพให้ฉันหน่อยได้ไหม"
ฉันรวบรวมความกล้า แล้วจึงเอื้อนเอ่ย แม้ยากลำบาก แต่ฉันก็พยายาม
เมื่อตั้งคำถาม
จึงเฝ้ารอคำตอบ
"ได้ไหม?"
ฉันทวนคำถาม
แต่เจ้ารถไฟ แมวสีขาวปลอดตรงหน้าคงให้คำตอบฉันไม่ได้
ใช่ คงมีแค่ความเงียบงันผสานเข้ากับลมหายใจของฉันเท่านั้น
คิดอยู่ว่ามันมีเพียงแค่นั้น
แต่...
"ก็ได้!"
ความเงียบโรยตัว
สรรพเสียงรอบกายแว่วเข้าหู
ฉันมองเห็นเขา
รู้ดีว่าฝ่ายนั้นก็กำลังมองฉันอยู่
มองฉัน...
สลับกับเจ้าเหมียวรถไฟ
แววตาดูตระหนก ฉันยังไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่านั่นคือคำพูดล้อเล่นหรือจริงจัง ฉันจึงได้แค่มอง ทั้งประหลาดใจ และสงสัย...
เพียงแค่นั้น
...เพียงเท่านั้น
"เอ่อ... คือ..."
ฉันจนด้วยความพูด ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาได้
ฉันหวัง หวังว่าคนตรงหน้าจะทำลายความรู้สึกสับสนระคนประหลาดใจนี้ก่อน
แต่ทุกอย่างยังคงนิ่งสนิท
เหมียว...!!
แมวสีขาวปลอดร้องดัง
ทำให้รอบกายเคลื่อนไหว
ฉันยังไม่กล้าเอื้อนเอ่ย
คิดว่าการนั่งนิ่ง พยายามสื่อสารด้วยสายตาอาจคุยกับคนตรงหน้ารู้เรื่อง
แต่ก็เปล่า...
ใช่... มันจะเป็นไปได้อย่างไรล่ะ ในเมื่อคุณไม่พูด อีกฝ่ายก็ไม่มีวันรู้ว่าคุณคิดอย่างไร
แต่จะให้ทำอย่างไรล่ะ ก็ตอนนี้...
ฉัน...
ไม่กล้า...
ที่จะเอ่ย...
ราวกับอ่านใจได้
เขาจึงพูดขึ้นก่อน
"อยากได้แบบวาดรูปไม่ใช่หรือ... เอาสิ จะเป็นให้ก็ได้นะ"
B Side ::
ชัชวาล มหาโชติวงศ์เพิ่งเคยพูดตามน้ำเป็นครั้งแรก
ใช่ เขาเพิ่งปล่อยไก่ตัวเบ้อเริ่มต่อหน้าเด็กสาวที่กำลังคุยกับแมว
เขาอาจเพี้ยนเองที่มัวแต่ใจลอย หรือเป็นอะไรก็ตามที่ทำให้เขาเผลอตอบคำถามซึ่งไม่ได้ถูกส่งมาถึงเขาโดยไม่คิดก่อน
เขาจึงเลยตามเลยไปกับคำพูดของตัวเองพร้อมกับการมานั่งอยู่ในห้องศิลปะอีกครั้ง
เรื่องที่ต้องไปเช็คการ์ตูนออกใหม่หลังจากนี้คงต้องเลื่อนไป
แล้วก็นั่งนิ่งๆ
นั่งให้แม่สาวที่ทำหน้าประหนึ่งว่าไม่รู้ว่าควรวางตัวอย่างไรจับจ้อง
เขารู้ว่าเธอกำลังวาดรูป แต่เท่าที่ดู อาจจะใช้เวลานานกว่าที่คิด
เขาว่าเขาคุยกับคนอื่นยากแล้วนะ
แต่... ยังมีคนที่คุยยากกว่าเขาอีกสินะ...
"เป็นอะไรหรือเปล่า ท่าทางไม่สบายนะ..."
เขาถาม ทำให้เด็กสาวตรงหน้าส่ายศีรษะอย่างเร็ว
เหมือนใครกันนะ
เด็กหนุ่มมองออกไปทางนอกหน้าต่าง เสียงเฮฮาเริ่มเบาลง เขาเห็นแสงแดดอ่อนจาง ยามเย็นใกล้เข้ามาแล้ว...
สตาร์มองเด็กสาวผู้กำลังจดจ่อกับการสานเส้นดินสอตรงหน้า แลดูมีสมาธิ
"นี่ก็เริ่มจะเย็นแล้ว เดี๋ยวอีกสักพักครูไมคงมาปิดห้องศิลปะ"
สตาร์เริ่มพูด... ฮุยจึงเงยหน้าขึ้นมอง
แววตามีความสงสัย มือเรียวจับดินสอนิ่ง ท่าทางจดจ่อตั้งใจกับคำพูดของเขา
สตาร์ยังไม่ละสายตาไปจากสีครามเบื้องนอก
เมฆก้อนใหญ่เริ่มเคลื่อนตัว เมฆสีขาวลอยผ่านท้องฟ้าทีละน้อย...
"ไว้วันจันทร์หน้า ค่อยมาวาดอีกทีได้ไหมล่ะ"
เมฆยังคงเคลื่อนไปตามแรงลม
เขาเห็นเธอพยักหน้าจากหางตา...
การพยักหน้าอาจเป็นการตอบรับที่ดี
แต่การพยักหน้าครั้งนี้กลับไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ
"ไม่ได้หรือ?"
เขาถามซ้ำ
ฮุยพยักหน้าอีกครั้ง แน่นอนว่าสตาร์ยังคงมองเมฆก้อนเดิมต่อไป
เคลื่อนคล้อย...
ผ่านกาลเวลา...
ผ่านความเงียบงัน...
ทว่าความเงียบกลับกินเวลาไม่นานเท่าที่คิด
เมฆก้อนใหญ่บนท้องฟ้าสีครามไม่ทันได้ลอยพ้นสายตาด้วยซ้ำ
เพราะเมื่อเขาหันไปประหนึ่งเริ่มหมดความอดทน
ฮุยก็ก้มหน้าลง...
พลางว่า...
"อืม... ก็ได้...
เขาคิดว่าบทสนทนาคงจบลงแค่นั้น
ทว่า...
"ขอบคุณนะ สตาร์"
สตาร์กลับเป็นฝ่ายพยักหน้ารับคำขอบคุณนั้นเสียเอง
+++++++++++++++++++++++++
สรุป...
- ฮุยคุยกับแมว ประมาณว่าซ้อม ชวนไปเป็นแบบวาดรูปให้
- แล้วสตาร์บังเอิญได้ยิน แล้วก็เผลอตอบไป
- พอรู้ว่าเผลอตอบแทนแมว ก็เลยปล่อยเลยตามเลย นั่งเป็นแบบวาดรูปให้
- แต่เพราะว่าเลิกเรียนแล้ว สตาร์ก็เลยบอกให้มาวาดรูปกันวันจันทร์หน้า (เพราะวันนี้วันศุกร์)
- ฮุยจึงตกลง และพูดขอบคุณ...
++++++++++++
คาร์แรคเตอร์ไม่ตรงอย่างไร ช่วยเช็คด้วยนะคะ เมา...
สรุปมันยังไม่ถึงตอนที่ 2 สักทีสินะ ฮา...
อาจตัดจบแต่เพียงเท่านี้ (ล่ะมั้ง)
ยิ่งวาด ยิ่งเหมือนออริเข้าไปทุกที - -
อยากเข้าทรงสตาร์ แต่คิดว่าแอบยาก
แต่งฟิคไม่เป็นไปแล้ว เลยได้แต่เขียนอะไรสั้นๆ
และจะพยายามเคลียร์พล็อตเก่าให้หมด
ด้วยความคิดถึง
เจอกันเอ็นทรี่หน้าค่ะ